Logowanie
Warte oglądnięcia
Ankieta
Szukaj
Tematy pokrewne
Gościmy
Naszą witrynę przegląda teraz 21 gościOstatnio obecni
E-wrak.pl 
Strona główna Motohistoria Historia motoryzacji Historia sześciocylindrowych silników Volvo
Strona główna Motohistoria Historia motoryzacji Historia sześciocylindrowych silników Volvo
| Historia sześciocylindrowych silników Volvo |
 |
 |
| Wpisany przez Filip Zieliński | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| poniedziałek, 23 marca 2009 20:17 | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
Czterocylindrowy silnik pierwszej serii aut Volvo dopiero zaczął się rozgrzewać, gdy został zastąpiony większą i równiej pracującą "szóstką". Decyzję o wprowadzeniu na rynek sześciocylindrowych silników z pewnością przyspieszyły plany dotyczące produkcji coraz większych samochodów. Dlatego już wiosną 1929 roku swój debiut miał silnik DB, zamontowany w równie premierowym modelu Volvo PV651. Liczba "6" oznaczała ilość cylindrów, "5" liczbę siedzeń, zaś "1" oznaczała pierwszą wersję nowej serii. Silnik
Silnik modułowy, czyli to się da wymienić Jeszcze zanim zaprzestano produkcji silnika ED, inżynierowie Volvo rozpoczęli prace nad nowocześniejszym silnikiem sześciocylindrowym. Choć nie wymyślono jeszcze wtedy terminu "silnik modułowy", dokładnie tak zaprojektowano nowy silnik B30 w oparciu o te same, sprawdzone zasady, co słynny już, czterocylindrowy silnik B18. Następcę B18, czyli B20 wprowadzono jesienią roku 1968 – w tym samym czasie co sześciocylindrowy B30. Wymiary cylindra w B30 były identyczne jak w B20 – 88,9 x 80 mm. Projekt silnika modułowego został później wzmocniony możliwością wymienialności tłoków, łączników, zaworów i komponentów mechanizmu zaworowego pomiędzy silnikami B20 i B30. Nowy silnik B30, zamontowano w nowym Volvo 164. Miał on moc 130 koni mechanicznych, 196 Nm momentu obrotowego oraz cechował się równą pracą typową dla "szóstki". Był to zdecydowany lider rynku jeśli chodzi o system redukcji poziomu emisji spalin. W 1971 r. silnik B30 wyposażono w elektroniczny wtrysk paliwa (B30E), który umożliwił zwiększenie mocy o dodatkowe 30 koni mechanicznych. Mając pod prawą stopą moc blisko 160 koni, kierowca modelu 164E prowadził tym samym najpotężniejsze auto w historii Volvo. Silnik PRV Na początku lat 70. Volvo wzięło udział w projekcie silnikowym prowadzonym wspólnie przez francuskich producentów aut – Peugeota i Renault. Celem tego przedsięwzięcia było opracowanie nowoczesnego silnika V8. Jednakże presja czasu i realiów sprawiła, iż zmieniono koncepcję i podjęto prace nad silnikiem V6. Pierwszą wersję nowej jednostki zamontowano jesienią 1974 r. w modelu Volvo 264. Był to wykonany całkowicie ze stopów silnik V6 o pojemności 2,7 litra, nazwany odpowiednio B27E. Każdy zespół cylindrów miał pojedynczy wałek rozrządu o napędzie łańcuchowym, zaś moc silnika wynosiła skromne 140 koni osiągane przy 6000 obr/min. przy maksymalnym momencie obrotowym 200 Nm – mniej niż w przypadku starego B30E. Oczywiście silnik PRV był z czasem rozwijany i modernizowany. Powiększono między innymi pojemność do 2,8 litra i dodano szereg nowych funkcji, głównie w zakresie zapłonu, wtrysku i kontroli wydechu. W wersji ostatecznej (1987-1990) osiągnął on moc jednak tylko 156 koni mechanicznych. Nie było to to, czego można było oczekiwać od sześciocylindrowej jednostki. Pomimo tego, krótsze i znacznie lżejsze silniki V6 wymagały mniej miejsca niż długi B30 i dlatego znalazły zastosowanie w szeregu różnych modeli aut poza Volvo 260, 760 i 780. Więcej mocy W 1990 roku V6 zastąpiono całkowicie nowym silnikiem sześciocylindrowym z aluminium i cylindrami w układzie rzędowym o pojemności nieco poniżej 3 litrów. Był to pierwszy przykład silnika z rodziny nowych silników modułowych – serii N – które nadal stanowią podstawę obecnego programu rozwoju Volvo. Najpierw wprowadzono największą wersję – B6304F. Wyróżniała się ona nowoczesnymi rozwiązaniami technologicznymi: niską masą, zwartą budową, podwójnym wałem rozrządu, technologią wielozaworową, zaawansowanym projektem komory spalania, czy chociażby cylindrami umieszczonymi bardzo blisko siebie. Na uwagę zasługiwał także stopień sprężania równy 11:1 oraz długi suw zastosowany po 22 latach "szóstek" o krótkim suwie. Moc silnika przekroczyła magiczną granicę 200 koni i wynosiła aż 204 konie przy 6000 obr/min., zaś maksymalny moment obrotowy równy był 267 Nm. Jak to z silnikami modułowymi bywa, wkrótce pojawiła się dodatkowa, sensacyjna wersja pięciocylindrowa, którą montowano w nowym modelu 850 GLT i obrócono w przedziale silnika o 90 stopni, a kilka lat później weszła na rynek wersja czterocylindrowa dla modeli S40 i V40. Ciągle do przodu W 1998 roku zakończono erę tradycyjnie projektowanych aut Volvo o silnikach usytuowanych wzdłuż i napędzie na tylne koła. Po raz pierwszy silnik sześciocylindrowy umieszczono poprzecznie, a mechanizm napędowy znalazł się w zespole silnikowym napędzającym przednie koła. Volvo S80 było pierwszym autem, w którym zastosowano nowe rozwiązanie. Od samego początku silnik oferowano w dwóch wersjach: 2,9 litra o mocy 204 koni oraz nieco mniejszej 2,8 litra z podwójnym układem turbodoładowania (B6284T) podnoszącym moc aż do 272 koni i 380 Nm momentu obrotowego. Tę wersję S80 nazwano T6. Był to silnik, który całkowicie pobił dotychczasowy rekord markiwzględem osiągów. T6 zaczęto montować także w pierwszej generacji SUV-ów XC90, debiutujących w 2002 r. Ten typ aut stanowił wyzwanie dla silnika ze względu na większą masę i rozmiary pojazdów. Jednakże projektanci znaleźli także i na to sposób. Silnik napędzał także tylne koła, dzięki czemu samochód posiadał sześciocylindrowy napęd na cztery koła, co w znacznym stopniu pomogło w działaniu owej jednostki. W wyniku prac inżynierów Volvo powstała nowa, a zarazem większa wersja 3,2 litra, wprowadzona cztery lata później – w 2006 r. Miała nie tylko lepsze osiągi, ale jednocześnie obniżony został poziom emisji spalin i poprawiona ekonomika zużycia paliwa. T6 został także nieco powiększony, co pozwoliło ponownie zwiększyć moc i moment obrotowy. Oba silniki zaprojektowano z myślą o zastosowaniu w modelach S80 i XC90, montowanych poprzecznie i napędzających cztery koła. Projekt rzędowego silnika sześciocylindrowego nadal posiada ogromny potencjał. Nawet jeśli obecne trendy wskazują inny kierunek – mniejszych silników oraz powolne, ale realne przejście na alternatywne źródła energii w przyszłości, będziemy mogli cieszyć się pracującą niezwykle równo "szóstką" jeszcze przez wiele lat. Sześciocylindrówki od Volvo Fakt postępu w rozwoju silników w postaci nowych, lepszych rozwiązań, użytych materiałów oraz odważniejszego stanowiska w stosunku do wykorzystania nowych technologii przez 80 lat ich historii dobrze przedstawia małe zestawienie – porównanie najważniejszych typów silników sześciocylindrowych Volvo stosowanych w latach 1929-2009:
Źródło: Volvo, fot. Volvo |
.jpg "Click image to open!")
.jpg "Click image to open!")
.jpg "Click image to open!")
.jpg "Click image to open!")
.jpg "Click image to open!")
.jpg "Click image to open!")
.jpg "Click image to open!")
Ostatnie komentarze
- Fiat 238 – konkurent Volkswagena „ogórka”
Witam, poszukuję szyby czołowej do fiata...
Przez Łukasz Antoszewski - FSO Warszawa - 58 lat historii!
:lol:
Przez JACEK WARSICKI - Samochody to urządzenia jednorazowego użytku
:eek: Dlaczego by nie możnabyo kupić poj...
Przez Łukasz - Premie za złomowanie wraków w Niemczech przedłużone!
bezsensu po co az 2500 euro rozumiem odd...
Przez Łukasz